De belofte van maart

Ieder jaar, ergens eind november, krijg ik van de man van de verzekeringen een Druivelaar scheurkalender, want ik ben een goede klant. Op de kalender staan flauwe schoonmoedermoppen, de tijden wanneer de zon opkomt en ondergaat en wanneer het weer eens volle maan is. Er staan ook tips op, en weetjes, of hoe heet dat.

Ieder jaar lees ik in de Druivelaar dat maart bij de Romeinen de eerste maand van het jaar was. Ieder jaar denk ik dat die Romeinen gelijk hadden.

Uiteindelijk gebeurt er begin januari niks nieuws, het blijft alleen donkerder en kouderder worden. De tuin is leeg en binnen staat een kerstboom te sterven. We moeten nog altijd dezelfde warme kleren aan als eind november, ze knellen alleen wat meer na Sinterklaas en Kerstmis. Januari is nog volop winterslaaptijd.

Maart is veel geschikter voor een nieuw begin.

In maart worden de dagen bijna twee uur langer. Rond carnaval staan de eerste krokussen in bloei. Op weg naar het werk moet u niet meer in de duisternis uit het raam zitten staren, want het is weer licht ’s morgens vroeg en kijk, daar zijn de huisjes en de tuintjes met de scharrelende kippen weer langs de spoorlijn. Eindelijk hebben we weer zin om naar de kleurige kleren in de winkelvitrines te kijken. Restaurants serveren paaseitjes bij de koffie en zetten potjes met voorjaarsbloemetjes op tafel.

In mijn tuintje valt het op dit moment nog tegen. De skimmia’s staan wel in de knop, de winterjasmijn bloeit al maandenlang maar met bijzonder weinig bloemen en buiten een paar sneeuwklokjes heeft nog geen enkele bloembol al iets geproduceerd.

Mike, de muis die al een paar jaar in mijn tuinhuisje woonde en mijn bloembollen opvrat, is deze winter gestorven, hopelijk van ouderdom. Ik heb hem begraven tussen de klimop, dat zou hij leuk gevonden hebben.

Natuurlijk komt het wel goed.

De eksters zijn bezig hun nest te repareren. Ik kan het goed zien hangen tussen de nog kale takken. Het wordt een groter nest dan vorig jaar. Ik denk dat ze aan het uitbreiden zijn. Misschien bouwen ze er nog een veranda aan.

Net als ik dit zit te schrijven duikt er een roodborstje neer in het tuintje. Gevolgd door een merel en een winterkoninkje. Opeens is het hier een komen en gaan van vogeltjes.

Het is een koude sombere start geweest, maar de lente ontwaakt. Het échte nieuwe jaar begint nu.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Losse blaadjes. Bookmark de permalink .

5 reacties op De belofte van maart

  1. Nanda zegt:

    Wat mooi beeldend en liefdevol geschreven. Het ontroerd mij gewoon.
    Ik verlang ook zo naar het voorjaar en jouw blogje is een soort ‘hart onder de riem’: de lente komt écht!

    • muizenoren zegt:

      Dank je wel. Het is niet echt aanmoedigend als het begin maart sneeuwt, maar over een paar weken zijn we dat weer vergeten. Binnenkort kunnen we alweer buiten zitten — met een trui aan, maar toch.

  2. appelig zegt:

    Volgens mij heb je je blog al in de lentestemming gebracht! Vanmorgen was het voor het eerst niet meer donker toen ik op mijn werk aankwam. Ik werd er meteen vrolijk van. 🙂

  3. deijsprinses zegt:

    Die Romeinen ware precies slimmerds!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s