Over materialisme en de ziel van de dingen


Zoals ik u al vertelde, ben ik mijn boekencollectie aan het halveren. Voorlopig heb ik er een stuk of honderd geselecteerd en die staan nu in de woonkamer te wachten. Gisteren ben ik met een stapeltje van 7 boeken de stad ingetrokken en heb het voorgelegd aan de opkoopster van dienst.

Met opgetrokken neus geeft ze me één boek terug. Ik snap niet wat ze tegen het boek heeft.  Hugh Fearlessly Eats It All is tamelijk humoristisch, maar misschien is dat net het probleem. Voor de overige boeken geeft ze me 7 euro, ongeveer een tiende van de oorspronkelijke waarde. Een succesje!

Van die 7 euro heb ik een kabeltje gekocht om mijn Mac op mijn cassettespeler aan te sluiten, want mijn oude audioboeken op cassette mogen straks misschien ook de deur uit. Zolang er nog cassettespelers bestaan heeft iemand er misschien nog wat aan.

Het vreemde is hoe moeilijk ik afstand kan doen van die oude cassetjes, ook al heb ik de inhoud digitaal bewaard. Loslaten, zegt mijn innerlijke boeddhist – ja, daar is ie weer. Het is niet gemakkelijk. Uiteindelijk gaan ze waarschijnlijk naar de kringloopwinkel, maar misschien wil niemand ze hebben. Dat is zielig.

Zielig, want het voelt alsof ook dingen een ziel hebben. Zoals het kopje achterin uw kast dat haast nooit gebruikt wordt. Nooit mag het eens op tafel staan vol dampend hete koffie met een koekje ernaast.

Bij mij thuis gebeurt zoiets niet. Mijn kopjes komen allemaal aan de beurt. Ze zullen nooit merken welke mijn lievelingskopje is. In dit huis wordt niet lichtzinnig met materiële zaken omgegaan, dingen worden met liefde behandeld.

U moet niet denken dat ik helemaal gek ben en dat ik me niet tegen dat soort sentimentaliteit verzet. Integendeel, ik kan bikkelhard beslissen dat iets de deur uit moet. Maar ik hou van mijn dingen.  Ook als ik ze de deur uitzet.

Ik hoop dat ze een fijn nieuw huis vinden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Losse blaadjes en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Over materialisme en de ziel van de dingen

  1. benjamín zegt:

    In mijn huishouden beschikken de dingen niet alleen over een vermeende ziel, maar ik durf ze zelfs namen te geven. Helaas slaag ik er niet of nauwelijks in om me van iets te ontdoen, met alle gevolgen van dien.

  2. deijsprinses zegt:

    Ai ai, ik heb wel lievelingskopjes.
    Als er iets is waar ik tot nu nog geen afstand van heb kunnen nemen zin het knuffels die een naam hebben of even oud zijn als ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s